De blobvis staat vol verrassende weetjes: dit vreemde diepzeewezen ziet er op het eerste gezicht uit als een droevig gezicht van roze gelei, maar achter dat uiterlijk schuilt een bijzonder dier dat perfect is aangepast aan een van de zwaarste omgevingen op aarde. Hier zijn de opvallendste feiten over de blobvis op een rij.
Wat is een blobvis eigenlijk?
De blobvis (wetenschappelijke naam: Psychrolutes marcidus) is een diepzeevis die leeft in de wateren rond Australië en Tasmanië, op diepten van ongeveer 600 tot 1200 meter. Op die diepte is de waterdruk vele malen hoger dan aan het oppervlak. De vis is aangepast aan precies die omstandigheden, en dat verklaart meteen waarom hij er zo merkwaardig uitziet als hij bovengehaald wordt.
Veel mensen kennen de blobvis alleen van de beroemde foto waarop hij eruitziet als een slappe, droevig kijkende klomp. Dat beeld is echter misleidend. Op zijn eigen diepte ziet de blobvis er heel wat normaler uit, bijna als een gewone rotsvis. De bizarre vorm ontstaat pas als hij naar het oppervlak wordt gebracht, omdat de druk wegvalt en zijn lichaam letterlijk uiteen begint te zakken.
Blobvis weetjes: de meest opvallende feiten
De blobvis heeft geen functionerende zwemblaas. De meeste vissen gebruiken een zwemblaas om drijvend te blijven in het water. Op grote diepte zou zo’n blazas imploderen door de druk. In plaats daarvan bestaat het lichaam van de blobvis grotendeels uit een soort gelei-achtig weefsel dat iets minder dicht is dan water. Zo blijft hij moeiteloos zweven zonder energie te verspillen.
Hij beweegt nauwelijks actief. De blobvis is een echte energiespaarder. In plaats van achter voedsel aan te zwemmen, drijft hij langzaam boven de zeebodem en wacht tot eetbaar materiaal in zijn buurt komt. Hij eet wat hij tegenkomt: kleine schaaldieren, zeeslakken en organisch afval dat naar de bodem zinkt.
Zijn spieren zijn bijzonder zwak. Doordat hij niet hoeft te zwemmen om te drijven en niet actief jaagt, heeft de blobvis nauwelijks gespierd weefsel ontwikkeld. Dit maakt hem ook zo kwetsbaar buiten zijn eigen omgeving.
De blobvis heeft een indrukwekkend grote bek in verhouding tot zijn lichaam. Dat komt goed van pas bij het opslokken van prooien die toevallig langskomen.
Hij is een slechte zwemmer. Met zijn slappe lichaam en weinig spiermassa is de blobvis niet gebouwd voor snelheid. Hij laat de stromingen het werk doen.
De blobvis zorgt wel degelijk voor zijn eieren. De vrouwtjes leggen duizenden kleine roze eitjes op de zeebodem en blijven er vlak bij liggen om ze te bewaken. Dit broedgedrag is voor een diepzeevis opvallend.
Hij heeft geen schubben. In tegenstelling tot veel andere vissen heeft de blobvis geen schubben. Zijn huid is glad en zacht, wat past bij zijn gelatineachtige lichaamsstructuur.
De blobvis is niet giftig en wordt technisch gezien als eetbaar beschouwd, al is hij nooit een doelwit van de visserij. Het vlees heeft geen commerciële waarde.
Waarom werd de blobvis uitverkozen tot lelijkste dier?
In 2013 riep de Britse organisatie Ugly Animal Preservation Society de blobvis uit tot mascotte van de lelijkste dieren ter wereld. Het was een bewuste actie om aandacht te vragen voor bedreigde diersoorten die minder aaibaar zijn dan pandas of dolfijnen. De blobvis won met overmacht in een publieke stemming. Sindsdien is hij wereldberoemd, al is die roem volledig gebaseerd op een foto die hem op zijn slechtst toont.
Is de blobvis bedreigd?
De blobvis staat niet officieel op de lijst van ernstig bedreigde diersoorten, maar er is wel zorg om zijn voortbestaan. Het grootste gevaar komt van diepzeevissers die met bodemtrawlnetten vissen op kreeftachtigen en andere diepzeedieren. De blobvis wordt daarbij regelmatig als bijvangst bovengehaald. Omdat hij de reis naar het oppervlak zelden overleeft, is elke bijvangst direct dodelijk. Over de precieze populatiegrootte is weinig bekend, simpelweg omdat de diepzee zo moeilijk te onderzoeken is.
Hoe groot wordt een blobvis?
Een volwassen blobvis wordt gemiddeld zo’n 30 centimeter lang, met uitschieters tot ongeveer 33 centimeter. Hij is daarmee geen groot dier. Het gewicht is laag in verhouding tot zijn omvang, wat logisch is gezien zijn gelei-achtige samenstelling. Mannetjes en vrouwtjes zijn vergelijkbaar van formaat.
De blobvis is een perfecte herinnering dat uiterlijk bedriegt. Wat op een foto eruitziet als een treurig, vormeloos wezentje, is in werkelijkheid een slim aangepaste overlevingsspecialist in een omgeving die voor de meeste andere dieren onmogelijk bewoonbaar zou zijn. Als je ooit een foto van de blobvis ziet, bedenk dan dat je hem op zijn aller oneerlijkst bekijkt.